හැඟුමක තැවරුණු සිත අද නැත
සුසුමක තැවරී වෙන්ව ගියා දෝ
මා දුටු සිහිනය ඔබ දුටුවා නම්
නැත මෙතරම් වදනුත් මුවහත්...
ගෙවුන අතීතය නැත මනරම්
සොඳුරු වදන් පෙළ සිහි ගෙනදෙයි
බොඳවනු නැත මගේ සිහි එතරම්
සුළඟින් කිව මැන ඔබේ හැඟුමන්...
සැනසුම සොයමු ද නැවතත් ළං වී
අහසට කියමින් ඒ සන්තෝසේ
ආයෙත් නොහඬමු මේ සංසාරේ
පෙරදා විලසින් සිත් වෙන් වී...
No comments:
Post a Comment